กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 270 เฮ่าเฉียง เพื่อนวัยเด็ก
เช้าวันถัดมา แสงนอกหน้าต่างเพิ่งเริ่มสว่าง ฤดูหนาวทางตงเป่ยมีช่วงกลางวันสั้นมาก กว่าจะสว่างเต็มที่ก็หกโมงกว่า แต่พอสี่โมงกว่า ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
เสียงชามกับตะเกียบกระทบกัน เสียงตะหลิวครูดขอบกระทะเบา ๆ ปะปนกับเสียงคุยกันแผ่ว ๆ สักประโยคสองประโยค ราวกับเป็นเสียงพื้นหลังอันแสนคุ้นเคยของบ้านหลังนี้
เฉาเจี้ยนกั๋วถือถ้วยชา นั่งดูข่าวเช้าอยู่ตรงโซฟา ส่วนหลี่หรงผูกผ้ากันเปื้อนง่วนอยู่ในครัว
เสียงเครื่องดูดควันหึ่งเบา ๆ คลุกกับเสียงโจ๊กเดือดปุด ๆ ในหม้อ บ้านทั้งหลังเหมือนตื่นเต็มตาแล้ว
ตอนเฉาซวี่ลืมตา เถาเจียอี้ก็ตื่นแล้ว กำลังนั่งมองเขาอยู่ข้างเตียง