บทที่ 260 มือกีตาร์ผิงผิง

บทที่ 260 มือกีตาร์ผิงผิง

ซุนเมิ่งหานได้ยินก็อดหัวเราะไม่ได้ ใช้ศอกกระทุ้งเขาเบา ๆ

"นายให้ฉันติดบัญชีกับสตูดิโอเพลง แล้วยังจะทุ่มเงินดันอัลบั้มอีก แบบนี้หนี้ฉันก็ยิ่งพอกขึ้นเรื่อย ๆ ชาตินี้จะใช้หมดไหมเนี่ย?"

"เธอยังกลัวหนี้เยอะด้วยเหรอ? ฉันเห็นเธอขยันใช้หนี้ดีออก"

เฉาซวี่พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า "เหาเยอะจนไม่รู้สึกคัน หนี้เยอะจนไม่รู้สึกกลุ้มแล้ว ค่อย ๆ ใช้ไปเถอะ"

"เฮ้อ แล้วเมื่อไรฉันถึงจะใช้หนี้หมดกันนะ"

เฉาซวี่ยิ้มอย่างไม่รีบร้อน "รอวันไหนเธอดังขึ้นมา กลายเป็นดาราใหญ่ ถึงตอนนั้นฉันค่อยขึ้นราคาให้ พอค่าตัวสูงขึ้น ใช้หนี้ก็เร็วขึ้น"