กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 246 เขาไกรลาส 1
คำพูดนั้นทำเอาผักกาดขาวชะงัก น้ำเสียงของเธอเบาลงเล็กน้อย "อย่าพูดมั่ว นายก็แค่คนแปลกหน้า จะมีอะไรให้อาลัยอาวรณ์กัน... ฉันแค่อยากถามว่านายจะไปเดินจาริกรอบเขาด้วยกันไหม"
เฉาซวี่เอนพิงพนักเก้าอี้ มองเธออยู่ครู่หนึ่ง "เธอสับสน กระวนกระวาย เลยอยากไปเดินจาริกรอบเขาเพื่อให้ใจสงบ แต่ฉันไม่ได้มีเรื่องทุกข์ใจอะไรสักหน่อย"
เขาหยุดไปนิดหนึ่ง น้ำเสียงยังคงเนิบช้าไม่รีบร้อน "แต่ถ้าเธอขอร้องฉัน ฉันอาจลองคิดดูก็ได้"
"นายนี่มันจริง ๆ เลย..." ผักกาดขาวทั้งโมโหทั้งขำกับท่าทางของเขาที่เหมือนจะบอกว่า "ขอฉันสิ" เธอยกชามขึ้นดื่มน้ำซุปบะหมี่คำสุดท้ายจนหมด "ขอร้องบ้าอะไรล่ะ จะไปก็ไป ไม่ไปก็ช่าง"