บทที่ 223 คนดูของไม่เป็น แต่เงินดูเป็น

บทที่ 223 คนดูของไม่เป็น แต่เงินดูเป็น

ไม่นานก็มีเสียงเปิดก๊อกน้ำกับเสียงมีดหั่นของบนเขียงดังมาจากครัว

พร้อมกับเสียงฉ่าตอนซี่โครงลงกระทะ กลิ่นหอมของเนื้อก็ลอยออกมาปะปนกับกลิ่นหอมเกรียมของต้นหอมและขิง จนทั้งห้องนั่งเล่นอบอวลด้วยกลิ่นอายอบอุ่นแบบบ้าน ๆ

ในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงสองคน

เฉาซวี่นั่งลงบนโซฟา แล้วเอ่ยถามสวี่เนี่ยนเนี่ยนสบาย ๆ ว่าช่วงวันหยุดมีแผนอะไร

"ฉันคุยกับแม่ไว้แล้ว ยังไงอยู่ที่นี่ก็สบาย ไม่รีบกลับบ้านเกิด รอใกล้ตรุษจีนแล้วเราสองคนค่อยขับรถกลับไป เยี่ยมญาติ กินข้าวสังสรรค์อะไรพวกนั้นก็ยังทัน"

เธอพูดพลางขยับเข้ามาใกล้เฉาซวี่อีกนิด "ที่รัก แล้วคุณล่ะ มีแผนอะไร?"

เฉาซวี่เล่าแผนเข้าทิเบตของตัวเองให้ฟังคร่าว ๆ