บทที่ 202 ชวนพี่หวัง

บทที่ 202 ชวนพี่หวัง

เช้าวันรุ่งขึ้น นาน ๆ ทีเฉาซวี่ถึงจะไม่ขี้เซานอนต่อ

หลังตื่น เขาก็โทรหาหวังฉิง

เสียงเรียกเข้าดังสี่ครั้งกว่าจะมีคนรับ

"...ฮัลโหล?" น้ำเสียงของหวังฉิงแฝงความระแวดระวังอย่างชัดเจน และเจือความลนลานอยู่เล็กน้อย

"พี่หวัง อยู่ไหนเหรอ?"

"ฉันอยู่ห้องแล็บ..."

เฉาซวี่หัวเราะเบา ๆ "งั้นพอดี อีกเดี๋ยวเจอกันหน้ามหาวิทยาลัย ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย"

ปลายสายเงียบไปสองวินาที ก่อนเสียงของหวังฉิงจะดังขึ้น ทั้งตึงเครียดและกระอักกระอ่วน ราวกับกลัวว่าเฉาซวี่จะพูดถึงเรื่องเกินขอบเขตอีก

"เฉาซวี่ ฉันบอกนายไว้ก่อนนะ คืนนั้นก็แค่เรื่องเข้าใจผิด ต่อไปเราทำแบบนั้นอีกไม่ได้แล้ว...ฉันทำผิดต่อซือฉุนไปแล้ว เราจะทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ได้"