บทที่ 186 บันทึกช่วงเวลาดี ๆ ของชีวิต

บทที่ 186 บันทึกช่วงเวลาดี ๆ ของชีวิต

โคนหูของหวังฉิงร้อนผ่าว เธอรีบเบือนหน้าหลบ ทั้งอายทั้งฉุน ก่อนผลักเขาออก

"ไสหัวไปเลย! นายก็แค่อ้อมค้อมหาทางเอาเปรียบฉัน ฉันไม่หลงกลหรอก"

"อ้อ?" เฉาซวี่เลิกคิ้ว น้ำเสียงแฝงแววท้าทาย "หรือว่าเธอไม่กล้า? กลัวจะชอบฉันขึ้นมา?"

หวังฉิงถลึงตาใส่เขา

"วิธียั่วแบบนี้เด็กยังไม่หลงกลเลย ใช้กับฉันไม่ได้ ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น"

รอยยิ้มในดวงตาเฉาซวี่ยิ่งลึกขึ้น เขาเอ่ยเนิบ ๆ