บทที่ 182 ไม่มีการชี้นำที่ไม่เหมาะสม

บทที่ 182 ไม่มีการชี้นำที่ไม่เหมาะสม

หวังฉิงยังแต่งตัวทะมัดทะแมงคล่องแคล่วเหมือนเดิม แจ็กเก็ตขนเป็ดตัวสั้นสีดำ กางเกงคาร์โกสีเทาเข้ม และรองเท้าบู๊ตมาร์ติน

ผมสั้นถูกลมพัดจนยุ่งนิด ๆ มือหนึ่งหิ้วกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ ดูเผิน ๆ เหมือนกำลังจะออกไปปฏิบัติภารกิจ

ส่วนฮั่วซือฉุนที่ยืนข้าง ๆ กลับเป็นคนละสไตล์โดยสิ้นเชิง

วันนี้เธอสวมโค้ตวูลตัวยาวสีครีม ด้านในเป็นเสื้อคอเต่าสีชมพูอ่อน ท่อนล่างเป็นกระโปรงไหมพรมสีเทาเข้ม คู่กับรองเท้าบู๊ตสั้นสีน้ำตาล

ผมยาวสยายบนบ่า แต่งหน้าอย่างประณีตแต่บางเบา ยืนอยู่กลางลมหนาวด้วยบรรยากาศทั้งอ่อนโยนและเย็นสงบ ราวกับนักศึกษาหญิงที่เดินออกมาจากภาพยนตร์ยุคสาธารณรัฐจีน