บทที่ 179 ประชันคม

บทที่ 179 ประชันคม

เฉาซวี่อ่านจบ แล้วเหลือบดูเวลาอีกครั้ง สิบโมงครึ่ง

เขาพิมพ์ตอบ: [ไปตอนบ่ายเถอะ ผมเพิ่งตื่น]

จากนั้นออกจากหน้าต่างแชตแล้วเลื่อนลง

มีข้อความของหวังฉิงด้วย ส่งมาตอนห้าทุ่มกว่าเมื่อคืน:

[ฉันถามซือฉุนแล้ว พอเธอได้ยินก็ตกลงทันที บอกว่าคนเยอะคึกคักดี ถือโอกาสฉลองเทศกาลด้วย ตกลงเราจะไปไหนกัน?]

เฉาซวี่คิดถึงอากาศแบบนี้ ฤดูหนาวของจินหลิงทั้งชื้นทั้งหนาว อยู่กลางแจ้งเกินยี่สิบนาทีก็รู้สึกเหมือนความเย็นแทรกเข้าไปตามซอกกระดูก