บทที่ 148 ไปรับที่สนามบิน

บทที่ 148 ไปรับที่สนามบิน

สี่โมงเย็น สนามบินลู่โข่ว

เฉาซวี่จอดรถไว้ที่ลานจอด ก่อนเดินเพียงลำพังไปยังทางออกผู้โดยสารขาเข้าภายในประเทศ แล้วเอนพิงราวกั้นรออยู่ ลมปลายฤดูใบไม้ร่วงลอดเข้ามาตามช่องของอาคารผู้โดยสาร พาความเย็นบาง ๆ มาด้วย

วันนี้เขาตั้งใจเปลี่ยนมาสวมโค้ตแคชเมียร์สีเทาเข้ม ทรงยาวเข้ารูปช่วงเอว เนื้อผ้านุ่มแต่คงทรง ยิ่งขับให้ไหล่กว้าง เอวคอด และรูปร่างสูงสง่าดูเด่นขึ้น ด้านในเป็นเสื้อคอเต่าแคชเมียร์สีดำ ท่อนล่างสวมกางเกงสแลคทรงตรงสีเข้ม ส่วนเท้าเป็นเชลซีบูตเรียบ ๆ