บทที่ 130 มื้อเช้าอบอุ่นใจ

บทที่ 130 มื้อเช้าอบอุ่นใจ

ทั้งกลุ่มกินดื่มคุยกันยาวถึงห้าทุ่มครึ่ง ผู้คนในตลาดกลางคืนค่อย ๆ บางลง ทุกคนถึงแยกย้ายอย่างยังไม่หายสนุก แล้วกลับไปพักผ่อนกันคนละทาง

เช้าวันถัดมา เวลาเก้าโมง แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างบานสูงจากพื้นจรดเพดานจนเต็มห้องนั่งเล่น อบอุ่นสบาย

เฉาซวี่ยังนอนหลับสนิทอยู่ในห้องนอน จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ผู้โทรเข้า: หวังฉิง

เขารับสายทั้งยังงัวเงีย เสียงหวังฉิงดังมาจากปลายสาย “เฉาซวี่ ฉันมาเอามอเตอร์ไซค์ แล้วซื้ออาหารเช้ามาให้นายกับเจียเจียด้วย ให้เอาขึ้นไปส่งไหม?”

“ขึ้นมาเลยก็ได้” เฉาซวี่ตอบอู้อี้ แล้วบอกเลขอาคารของบ้านตัวเอง จากนั้นพลิกตัวลุกจากเตียง สวมรองเท้าแตะเดินเข้าห้องน้ำ

ไม่นานเสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น