บทที่ 118 คาบเรียนของเวินหย่า

บทที่ 118 คาบเรียนของเวินหย่า

ยังเหลือเวลาอีกกว่าหนึ่งชั่วโมงก่อนเริ่มคาบบ่าย ภายในมหาวิทยาลัยมีนักศึกษาอยู่ทั่วบริเวณ

เฉาซวี่เดินตามที่อยู่ตรงไปยังหน้าห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์คณะอักษรศาสตร์ ก่อนยกมือเคาะประตูเบา ๆ

"เชิญค่ะ" เสียงเย็นสงบและอ่อนโยนของเวินหย่าดังมาจากด้านใน ทว่าแฝงความลนลานที่แทบสังเกตไม่เห็น

เฉาซวี่ผลักประตูเข้าไป แสงในห้องทำงานนุ่มนวล และไม่มีใครอยู่เลย

พอได้ยินเสียง เวินหย่าก็รีบลุกจากโต๊ะทำงานทันที