บทที่ 55 รางวัลจากเกม

บทที่ 55 รางวัลจากเกม

ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิดลง สะท้อนเสี้ยวหน้าเย็นชาและเด็ดขาดของเวินหย่า

ความดุเดือดกับอาการเสียท่าที่ปลดปล่อยเต็มที่และตะโกนสุดเสียงบนยอดเขาเมื่อครู่ ราวกับถูกเธอผนึกเก็บไว้โดยสิ้นเชิง

เฉาซวี่ยังคงนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ในลานจอดรถใต้ดิน มองตัวเลขลิฟต์ไต่สูงขึ้นทีละชั้น แววตาฉายรอยยิ้มของคนรู้ทัน

เขาเข้าใจคนแบบนี้ดีเกินไป

ภาพลักษณ์ฝังลึกถึงกระดูก อารมณ์ถูกซ่อนไว้ในส่วนลึกที่สุดเสมอ ยิ่งใส่ใจมากเท่าไร ก็ยิ่งจงใจหลบเลี่ยงมากเท่านั้น

เฉาซวี่หยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างไม่รีบร้อน เปิดหน้าต่างสนทนา ปลายนิ้วแตะหน้าจอเบา ๆ แล้วส่งข้อความหยั่งเชิงไปหนึ่งประโยค

[เฉาซวี่: อาจารย์เวิน อยากเล่นเกมเล็ก ๆ กับผมไหมครับ]