ตอนที่ 167 เสแสร้ง

ตอนที่ 167 เสแสร้ง

เกว็นที่ 1 ยืนอยู่ตรงมุมห้องโถง ภายใต้เกราะสีทองคล้ำ ฟันกรามของเขากัดแน่นจนเกิดเสียงดังกรอด

เขามองภาพเหตุการณ์ตรงหน้า แววตาฉายประกายอารมณ์อันซับซ้อนยิ่ง ทั้งตกตะลึง สะใจ และหวาดระแวงอย่างลึกซึ้ง

ขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้า เงาร่างสีดำสนิทสายหนึ่งก็เข้ามาขวางเบื้องหน้าเขาอย่างไร้สุ้มเสียง

ดาบเหยียดหยามของโรดพาดขวางอยู่ตรงหน้าอก น้ำเสียงของเขาแหบพร่าทว่าสงบนิ่ง

“เกว็น ถอยไป”

ฝีเท้าของเกว็นชะงักค้างอยู่กับที่

เขามองดูโรดรวมถึงสองพี่น้องการ์กอยล์ที่อยู่ด้านข้าง แล้วมองไปยังองค์หญิงที่กำลังดิ้นรนสุดชีวิต สุดท้ายจึงค่อยๆ หลุบตาลง

เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว

“ยังกล้าพูดอีกหรือ? ยอมแพ้หรือยัง?”