เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 122 การคำนวณของแต่ละคน
ไม่กี่นาทีต่อมา อากาศภายในกระโจมทัพราวกับควบแน่นจนกลายเป็นของแข็ง
หน้าอกของราการ์ที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงค่อยๆ สงบลง แผงคอสีทองที่ชี้ชันไปทุกเส้นเพราะความโกรธเกรี้ยวก็ค่อยๆ ลู่เรียบลง ทอดตัวระบ่าอีกครั้ง
เขาหลับตาลง และเมื่อลืมตาขึ้นมาใหม่ รูม่านตาแนวตั้งสีอำพันคู่นั้นแม้จะยังคงลุกโชนด้วยเพลิงโทสะที่หลงเหลืออยู่ ทว่ากลับเพิ่มความเยือกเย็นและความอดกลั้นที่สมกับเป็นผู้มีอำนาจระดับสูงขึ้นมาส่วนหนึ่ง
เขาก้มหน้าลง มองดูมือผอมแห้งที่ยังคงกำเกราะแขนของตนไว้แน่น
“พอได้แล้ว”
เสียงของราการ์แหบพร่า ราวกับกระดาษทรายถูกับเครื่องเหล็ก แฝงไว้ด้วยความสงบนิ่งที่ชวนให้ใจสั่น
“ปล่อยมือ อย่ามาดึงข้าไว้”
ดวงตาขุ่นมัวของชามันเฒ่าเผ่าออร์คฉายแววโล่งอกออกมาวูบหนึ่ง