กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 120 เขาอยากให้เอง
“ไม่ทราบว่า มาร์ควิสมาร์ติน ท่านต้องการอะไรหรือครับ”
มาร์ควิสคอนสต์ฝืนเค้นยิ้มที่ดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้ออกมา เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มขมับ
มาร์ตินไม่ได้มองเขา สายตากวาดมองขุนนางคนอื่นที่อยู่ในที่นั้นอย่างช้าๆ
คนพวกนี้ล้วนสวมใส่เสื้อผ้าหรูหรา ทว่ากลับไม่อาจบดบังความตื่นตระหนกในแววตาได้เลย ดูเหมือนแกะฝูงหนึ่งที่เพิ่งรอดพ้นจากปากหมาป่ามาหมาดๆ
“เห็นพวกท่านแต่ละคนดู...มีอารมณ์สุนทรีย์กันขนาดนี้”
มาร์ตินลากเสียงยาว ก่อนจะยิ้มออกมาจนเห็นฟันขาวสองแถว
“เอาแบบนี้แล้วกัน ผมก็ไม่ขอมากไป ตระกูลพวกท่านแต่ละบ้าน เอาเสบียงอาหารที่กักตุนไว้มาคนละครึ่ง ถือซะว่า...เป็นของขวัญแรกพบแล้วกัน”