กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 115 อิจฉา ขอความช่วยเหลือแต่ถูกปฏิเสธ
เวลานี้ ณ แดนเหนือ ทุ่งราบสายลมหนาว
ลมเหนืออันหนาวเหน็บราวกับมีดทื่อเป็นหมื่นเล่ม กรีดผ่านที่ราบรกร้างสุดลูกหูลูกตา พัดพาเม็ดทรายสีเหลืองและเกล็ดหิมะปลิวว่อนเต็มฟ้า
กระโจมที่พักชั่วคราวสะบัดส่งเสียงดังพรึ่บพรั่บกลางลมกรรโชก ดูราวกับจะถูกถอนรากถอนโคนขึ้นมาได้ทุกเมื่อ
ใจกลางกระโจม รอบโต๊ะยาวหยาบๆ ตัวหนึ่งซึ่งต่อขึ้นจากแผ่นไม้ไม่กี่แผ่น มีขุนนางแดนเหนือหลายคนนั่งล้อมอยู่
เกราะของพวกเขาเปรอะเปื้อนคราบโคลน ใบหน้าอิดโรย ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยและความเหนื่อยล้า
มาร์ควิสคอนสต์ยืนอยู่หน้าโต๊ะ สองมือยันพื้นโต๊ะไว้ สายตากวาดมองเพื่อนร่วมชะตากรรมสองสามคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น
เคานต์บรูค เคานต์ฟิลเมอร์ และเคานต์อีกสามคน