ตอนที่ 93 “พ่อผู้เมตตากับลูกผู้กตัญญู”, นักบุญหญิงเอลลี

ตอนที่ 93 “พ่อผู้เมตตากับลูกผู้กตัญญู”, นักบุญหญิงเอลลี

เลออนหลับตาลงอย่างแรง ปลายเล็บจิกแน่นเข้าไปในฝ่ามือ เลือดสดๆ ไหลตามซอกนิ้วหยดลงบนพื้นอิฐสีทอง

เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงราวกับรัวกลอง พยายามข่มจิตสังหารอันท่วมท้นให้กดลึกลงไปในก้นบึ้งของหัวใจ

พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ความเคียดแค้นและความบ้าคลั่งทั้งหมดก็ถูกเก็บซ่อนไปจนหมดสิ้น

เขาคุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างนอบน้อม หน้าผากแนบชิดติดผืนดิน น้ำเสียงราบเรียบและต่ำต้อย ราวกับจิตสังหารชั่วพริบตาเมื่อครู่เป็นเพียงแค่ภาพลวงตา

“พ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ ลูก...เข้าใจแล้ว”