ตอนที่ 50 การต่อสู้บนยอดเขาเหมันต์สีเทา

ตอนที่ 50 การต่อสู้บนยอดเขาเหมันต์สีเทา

ทุกคนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ สีหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด

แกรนด์ดยุกมงแคลร์กล้าสมคบคิดกับพวกออร์คจริงหรือนี่

ความคิดนี้เปรียบเหมือนสายฟ้าฟาดที่ระเบิดก้องในใจของทุกคน

แต่พอเห็นความเหี้ยมเกรียมเด็ดขาดในแววตาของท่านแกรนด์ดยุก ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาอีกแม้แต่คำเดียว

การสงสัยในตัวท่านแกรนด์ดยุก ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย

พวกเขาทำได้เพียงก้มหน้าลง ปล่อยให้เหงื่อกาฬไหลเปียกชุ่มแผ่นหลัง แต่ในใจกลับสลักความอำมหิตของเจ้าผู้ครองแดนเหนือผู้นี้ลึกเข้าไปถึงกระดูกดำ

ในเวลานี้ มาร์ตินกับบาเรนกำลังควบม้าลัดเลาะไปตามทางสายเล็กในป่าของเทือกเขาสันดำ

ตรงหน้าไม่ไกลนัก ก็คือยอดเขาเหมันต์สีเทา

มันคือยอดเขาสูงชันที่มีเกล็ดน้ำค้างสีขาวบางๆ ปกคลุมตลอดทั้งปี และยังเป็นเส้นทางคอขวดที่ต้องผ่านเพื่อไปยังน้ำตกใหญ่แคนดาร์