0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ไม่ใช่ใครก็เป็นปราชญ์ได้

หลี่ปินถูมือไปมา “คือ…ซื้อเครื่องสเปกธรรมดา สักหนึ่งหมื่น?”

หลิ่วอวี้หันขวับ ดวงตาแทบจะฟาดฟันออกมาเป็นมีด “หนึ่งหมื่น? คิดว่าเงินมันถูกลมพัดมาเหรอ? เครื่องในห้องการเงินซูเปอร์มาร์เก็ตยังแค่สามสี่พันเองนะ จะตายก็เท่านี้แหละ!”

“แม่…” หลี่ปินลากเสียงยาว

“คอมพิวเตอร์ของคุณแม่ก็แค่จดบัญชีรายรับรายจ่าย ตอนเรียนมหาวิทยาลัยต้องเรียน ต้องดูสไลด์ ต้องเขียนรายงาน ยังต้องเล่นเกมอีก”

“แหมะ ไม่ใช่สิ ยังต้องรันโปรแกรมออกแบบด้วยนะ!”

หลี่ปินคิดจะอาศัยข้ออ้างนี้ประหยัดเงินไปหลายพัน

หลิ่วอวี้ปรายตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วหันไปดูโทรทัศน์