เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1003 เทพผู้เสื่อมสลาย
-----------------------------------------
ห้าร้อยปีให้หลัง ท่าอากาศยานอวกาศขนาดมหึมาถูกสร้างขึ้นภายในหลุมอุกกาบาตที่ด้านหลังของดวงจันทร์
แปดร้อยปีให้หลัง รอยเท้าของมนุษยชาติได้ย่างกรายไปทั่วทุกดวงดาวในระบบสุริยะ
หนึ่งพันปีให้หลัง ยานอวกาศระหว่างดวงดาวลำตี้อีของมนุษยชาติได้แล่นออกจากเมฆดาราออร์ต มุ่งหน้าสู่ดาวฤกษ์อีกดวงหนึ่ง
กู้มิ่งและพระมารดาเสินโยวติดตามกระแสผู้คนอพยพไปอยู่บนดวงจันทร์
ทั้งสองพักอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของบุคคลระดับสูงแห่งหนึ่งในนครดวงจันทร์
เบื้องหลังหน้าต่างบานใหญ่เป็นท้องฟ้าจำลองที่ถูกห่อหุ้มด้วยโดมแก้ว มีเมฆเทียมลอยละล่องเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า
ไกลออกไปมีหอคอยสีเงินหลายแห่งพุ่งเสียดแทงขึ้นไปถึงโดมแก้ว บนยอดหอคอยมีไฟนำทางกะพริบถี่สลับไปมา ราวกับดวงดาวที่ถูกสร้างขึ้นด้วยน้ำมือมนุษย์
แรงโน้มถ่วงภายนอกหน้าต่างต่ำกว่าโลกเล็กน้อย ทำให้ยามเดินเหินก้าวย่างของทั้งสองดูเบาหวิวขึ้นหลายส่วน