เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1000 เรียบง่าย, ธรรมดา!
-----------------------------------------
พระนางดูแปลกแยกจากทุกสิ่งรอบข้างอย่างสิ้นเชิง
ไม่ว่าจะเป็นรูปถ่ายเก่าบนผนัง ไม้ประดับบนขอบหน้าต่าง หรือแก้วน้ำที่คว่ำอยู่บนโต๊ะน้ำชา ทุกอย่างล้วนถอยห่างออกไปนอกระยะสามฉื่อรอบกายพระนาง กลายเป็นเพียงฉากหลังที่เงียบงัน
พระนางยืนอยู่ตรงนั้น เงียบเชียบแต่กลับโดดเด่นสะดุดตา ราวกับภาพวาดโบราณพันปีที่ถูกนำมาแขวนผิดห้องจัดแสดง
กู้มิ่งยิ้มบาง
"เสินโยว ท่านอยากลองสัมผัสวิถีโลกีย์ที่แท้จริงดูสักคราหรือไม่? วิถีที่ข้าใช้ชีวิตอยู่นี้?"
พระมารดาเสินโยวจ้องมองเขาโดยไม่เอ่ยคำใด
ดวงตาสีทองหม่นคู่นั้นดูสงบนิ่งภายใต้แสงไฟสลัวในโถงทางเข้า ราวกับสระน้ำลึกที่ไม่เคยจับตัวเป็นน้ำแข็ง มองไม่เห็นอารมณ์ใดๆ ทั้งสิ้น
กู้มิ่งไม่ได้ใส่ใจ เขาส่งกระแสจิตเพียงเล็กน้อย ทันใดนั้นทั้งห้องก็ดูเหมือนเปลี่ยนไปราวกับได้ชีวิตใหม่