กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 994 ประตู
-----------------------------------------
"โอหัง"
"เจ้ามดปลวก จงคายชื่อของเจ้าออกมา พวกข้าไม่สังหารคนไร้นาม"
กู้เสวียนปิงหาได้ใส่ใจไม่ เขาคว้ากระบี่ยาวขึ้นมาถือไว้
ตัวกระบี่ใสกระจ่างดุจหยกน้ำแข็ง บนคมกระบี่มีแสงเย็นเยียบเส้นเล็กละเอียดดุจสิ่งมีชีวิตไหลเวียนอยู่
หนึ่งกระบี่แปรเปลี่ยนเป็นเก้ากระบี่ หนึ่งกระบี่คือหนึ่งโลก
ในชั่วพริบตา รอยร้าวเส้นเล็กละเอียดสายหนึ่งแผ่ซ่านออกจากปลายกระบี่ไปทั่วทุกทิศทาง ฉีกกระชากฐานรากของเหวน้ำแข็งที่ถูกแช่แข็งมานับกาลนานจนแตกสลายโดยไร้สุ้มเสียง
"ข้าคือ กู้เสวียนปิง"
น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ ทว่าชัดเจนราวกับทุกตัวอักษรถูกสลักลงบนชั้นน้ำแข็ง