เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 932 การหวนคืนของเทพมาร
-----------------------------------------
"จงรีบปรับต้นกำเนิดมรรคของเจ้าให้มั่นคงเสีย มิเช่นนั้นจะส่งผลกระทบต่อการบำเพ็ญในภายภาคหน้า"
จางจืออีโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางนั้นดูเรียบเฉยราวกับว่าผู้ที่ได้รับบาดเจ็บหาใช่ตนเองไม่
"ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น อาตมารู้สถานการณ์ของตนเองดี เทพโบราณผู้สร้างโลก กู้หมิงซืออี้ คือผู้ที่สามารถสร้างโลกและเป็นใหญ่ในโลกที่ตนสร้างขึ้นมาได้ ถือเป็นเทพโบราณที่ทรงพลังที่สุด ดังนั้นหากเจ้าปรารถนาจะเป็นเทพโบราณผู้สร้างโลกที่แท้จริง จำเป็นต้องมีโลกที่เป็นของเจ้าเอง โลกใบนี้ถูกพวกแต่กำเนิดเรียกว่า 'ปฐม' หรือก็คือมารเทพปฐมที่เจ้าเคยพบเห็น นั่นคือแหล่งพลังของเทพโบราณผู้สร้างโลก หากกล่าวให้ชัดเจนยิ่งขึ้น มันก็คล้ายกับมหามรรคของผู้บำเพ็ญ เพียงแต่มหามรรคของพวกเขาวิวัฒนาการจนกลายเป็นวัตถุที่จับต้องได้จริง นั่นคือมารเทพปฐม"
จางจืออีหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองไปยังกู้มิ่งด้วยสายตาจริงจัง
"ปฐมของเจ้า ไม่จำเป็นต้องเป็นมารเทพปฐม เพราะสิ่งที่เจ้าเดินไม่ใช่เส้นทางมหามรรคแต่กำเนิด แต่เป็นมหามรรคแห่งสรรพชีวิตฟ้าประทาน เมื่อเจ้าให้กำเนิดปฐมที่เป็นของเจ้าเอง เมื่อวิชามรรค กฎระเบียบ และกฎเกณฑ์ในปฐมนั้นสมบูรณ์ ดุจดั่งผลไม้ในฤดูใบไม้ร่วงที่สุกงอมเต็มที่ ก็ย่อมเข้าสู่ฤดูหนาว เมื่อร่วงโรยย่อมเกิดใหม่ เปลี่ยนถ่ายพลังชีวิต ทลายพันธนาการ เพื่อพุ่งชนสู่ระดับที่ไม่อาจเอ่ยถึงซึ่งอยู่เหนือเทพโบราณผู้สร้างโลก"