เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 902 ดินแดนผนึกหมื่นเผ่า
-----------------------------------------
ผืนฟ้าบุพกาลนั้นเปรียบเสมือนกำแพงไร้ลักษณ์ที่ปิดกั้นการหยั่งรู้ทั้งมวลของเขาเอาไว้
เขาทำได้เพียงมองเห็นแสงสว่างนั้น แต่กลับไม่อาจเห็นต้นตอของแสง
ทำได้เพียงเห็นความรุ่งโรจน์ที่กำลังจะมาเยือนเผ่าเทียนมิ่ง แต่กลับไม่อาจเห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลังความรุ่งโรจน์นั้น
"ตัวแปร... เผ่ามนุษย์... ยุคสมัยอันรุ่งเรืองของเผ่ามนุษย์... มาถึงแล้ว"
ปฐมบรรพชนเทียนมิ่งยิ้มขมขื่น ใบหน้าเผยร่องรอยความเหนื่อยล้า
เดิมทีเขาคิดว่าการบีบคั้นกู้มิ่งจนตายจะสามารถดับสิ้นความหวังของเผ่ามนุษย์ได้
ทว่าในยามนี้ เขากลับมองเห็นยุคสมัยแห่งอนาคตของเผ่ามนุษย์ที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างไม่อาจต้านทาน
แม้โชคชะตาของหมื่นเผ่าจะยังคงพุ่งทะยานขึ้น แต่ทว่าโชคชะตาของเผ่ามนุษย์กลับพุ่งทะยานด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัวและน่าตื่นตะลึงยิ่งกว่า