เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 875 เผ่ามารเทพแต่กำเนิด
-----------------------------------------
ทว่าครั้งนี้ ภายในนครกลับว่างเปล่าไร้ผู้คน
บนถนนหนทางไร้เงาคนสัญจร ประตูหน้าต่างร้านค้าปิดสนิท แม้แต่เหล่าทหารยามที่ประจำการอยู่เป็นนิจยังหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
สายลมพัดผ่านตรอกซอกซอยอันเงียบเชียบ หอบเอาใบไม้ร่วงปลิวว่อนส่งเสียงดังสวบสาบ ราวกับเสียงกระซิบของเทพมรณะ
ทั้งสี่คนเดินผ่านถนนอันว่างเปล่า ข้ามผ่านจัตุรัสที่เงียบสงัด และก้าวข้ามประตูตำหนักที่ปิดตายทีละแห่ง จนกระทั่งมาถึงเบื้องหน้าตำหนักเซียนห่าวหร่าน
ตำหนักเซียนห่าวหร่านตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางนครเซียนฮ่าวหร่าน ครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลนับหมื่นลี้ ใช้โลหะเทพฟ้าบุพกาลเป็นรากฐาน ประดับประดาด้วยดวงดาว ดูโอ่อ่าตระการตาและแผ่แรงกดดันอันมหาศาล
ประตูตำหนักสูงเสียดฟ้า บนคานประตูสลักอักษรคำว่า “ห่าวหร่าน” ลายเส้นคมกริบดูเปี่ยมด้วยปราณธรรมะอันน่าเกรงขาม
บนกำแพงตำหนักสลักโทเท็มปราณเที่ยงธรรมฮ่าวหรานที่ดำรงอยู่มาแต่กาลนาน
มีทั้งภาพปราชญ์แสดงธรรม ราษฎรน้อมกราบไหว้ แผ่นดินกระจ่างใส และตะวันจันทราเคียงคู่