กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 832 สุ่ยฉางเทียน
-----------------------------------------
กู้มิ่งมิได้จากไปไหน เขานั่งขัดสมาธิอยู่ท่ามกลางสุญตา ก่อนจะหยิบไหสุราออกมาจากแหวนเทียนเซิ่ง
นั่นคือของดูต่างหน้าที่จักรพรรดินีเทียนเซิ่งทิ้งไว้ให้ เมื่อเขาดึงจุกดินออก กลิ่นหอมของสุราก็ฟุ้งกระจายไปทั่วกรงขัง
กู้มิ่งยื่นไหสุราให้เซียวเหยาเทียนเหิน
เซียวเหยาเทียนเหินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือรับไหสุรามาด้วยจิตสำนึก
เขาก้มมองน้ำสุราใสสะอาดในไหอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าดื่มจนหมด
สุราแรงไหลผ่านลำคอจนเขาสำลักไอออกมาหลายครั้ง ทว่าเขายังคงดื่มต่อไปอึกใหญ่ไม่หยุด
ขณะดื่มก็ก่นด่าไปด้วย “สุราเพียงไหเดียวคิดจะให้ข้าสยบงั้นหรือ? น่าขันสิ้นดี! ต่อให้วังสวรรค์สังหารข้า ข้าก็ไม่มีวันยอมจำนน!”