เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 817 ตำหนักค่ายกลเซียน, เปล่งประกายโดดเด่น
-----------------------------------------
ในโลกเซียนแห่งนี้ กาลเวลาดูราวกับไร้ความหมาย
แม้แต่เซียนแท้ทั่วไปก็ยังมีอายุขัยยืนยาวนับพันนับหมื่นปี ซึ่งเป็นเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น
กู้มิ่งประจำการอยู่ที่ประตูสวรรค์แห่งวังสวรรค์โดยไม่รู้ตัวว่าเวลาได้ล่วงเลยไปถึงหนึ่งร้อยปีแล้ว
ตลอดหนึ่งร้อยปีที่เฝ้ายาม เขาไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า
ทุกวันเมื่อยืนอยู่ข้างประตูสวรรค์ เขาจะระแวดระวังรอบด้านอย่างรอบคอบ เพื่อทำความเข้าใจโครงสร้างพื้นฐานของวังสวรรค์ การกระจายตัวของขุมอำนาจ และสายสัมพันธ์ของบุคลากรให้ชัดเจนจนถึงที่สุด
ไม่ว่าจะเป็นขุนพลเซียนที่เข้าออกประตูสวรรค์ กองทัพที่คุมตัวนักโทษ หรือเหล่าทหารสื่อสารที่เร่งรีบ
ถ้อยคำเพียงไม่กี่คำ ท่าทีสีหน้า หรือแม้แต่กฎเกณฑ์การเคลื่อนไหวของคนเหล่านั้น ล้วนถูกกู้มิ่งจดจำไว้ในใจอย่างเงียบเชียบ
ราวกับการต่อจิ๊กซอว์ทีละชิ้น เขาค่อยๆ ประกอบภาพร่างของวังสวรรค์อันยิ่งใหญ่แห่งนี้ขึ้นมา