เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 815 กระจกส่องสวรรค์
-----------------------------------------
ทันใดนั้น เมฆหมอกเบื้องหน้าก็พลันปั่นป่วน
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวสายแล้วสายเล่าแผ่ซ่านผ่านสุญตาที่ถูกทลายมิติเข้ามา เสียงมรรคาก้องกังวานไปทั่วผืนฟ้าดิน จนสุญตาสั่นสะเทือนไหวระริก
หลี่เฉวียนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบส่งกระแสเสียงบอกกู้มิ่ง "รีบก้มหน้าคารวะ อย่าได้เงยหน้ามองตรงๆ!"
กู้มิ่งก้มหน้าลงเล็กน้อย ทว่าสายตากลับลอดผ่านเส้นผมที่ปรกหน้า มองไปยังกองทัพใหญ่ที่กำลังเคลื่อนใกล้เข้ามา
ทหารสวรรค์นับพันล้านนายต่างโบกสะบัดธงศึก เดินทัพเหยียบย่างผ่านสุญตาเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ
บนธงศึกนั้นปักลวดลายโทเท็มแห่งวังสวรรค์ สะบัดพึ่บพั่บราวกับจะบดบังแสงตะวัน
ทหารสวรรค์สวมเกราะเงินที่เป็นเอกภาพ มือถือหอกเซียน ก้าวเดินพร้อมเพรียง ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไปล้วนทำให้สุญตาสั่นสะท้าน