เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 802 ไม่ยอมให้กราบไหว้หรือ?
-----------------------------------------
ไม่นานนัก สุญตาก็ถูกฉีกกระชาก เงาร่างของราชันเซียนบัวเพลิงก็พุ่งทะยานออกมา
นางยืนอยู่ตรงขอบเขตของดินแดนดาราโลหิต ชุดยาวสีแดงเพลิงสะบัดพลิ้วไหวตามแรงลม รอบกายห้อมล้อมด้วยเปลวเพลิงอัคคีจางๆ
นางก้มมองไปยังป้ายอาคมกรรมในมือ แสงสลัวบนเหรียญตรานั้นสั่นไหวไม่มั่นคง ราวกับเปลวเทียนที่ใกล้ดับสูญเต็มที
บัวเพลิงเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง กวาดสายตามองไปทั่วดินแดนดาราอันเงียบสงัดแห่งนี้
ยอดเขาน้ำแข็งนับล้านลอยเคว้งอยู่ในสุญตา มีโซ่ตรวนสีโลหิตร้อยรัดเชื่อมโยงกันไว้ เงียบเชียบราวกับสุสาน
“เจ้าหนูตัวน้อย ยังคิดจะหนีอีกรึ”
มุมปากนางปรากฏรอยยิ้มหยอกเย้า น้ำเสียงนั้นทอดอ่อนและแฝงความยั่วยวน
“ดูท่าเจ้าจะรั้งอยู่ที่นี่มานานพอสมควร ให้เปิ่นจั้วดูหน่อยเถิดว่าเจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่”