เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 797 ตระกูลจี
-----------------------------------------
กู้มิ่งรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เขาแสร้งไอเบาๆ พยายามทำตัวให้ดูไม่ขัดเขินจนเกินไปนัก
“เอ่อ... ข้าเพียงแวะมาดูเท่านั้น ไว้คราวหน้าค่อยมาใหม่”
เขาหมุนตัวเตรียมจะเดินจากไป ท่วงท่าดูผ่อนคลายและสง่างาม ประหนึ่งว่าเพียงแค่ไม่ถูกใจโรงเตี๊ยมแห่งนี้ มิใช่เพราะไม่มีหินเซียนจ่ายค่าที่พัก
สาวใช้มองออกแต่ไม่พูดจา นางยังคงแย้มยิ้มเช่นเดิม “เชิญท่านเดินอย่างระมัดระวัง โอกาสหน้าเชิญใหม่”
“สหายเต๋าท่านนี้อยากพักนานเท่าใดก็พักเถิด ค่าใช้จ่ายข้าจัดการเอง”
ทันใดนั้น สุ้มเสียงนุ่มนวลสายหนึ่งก็ดังมาจากด้านหลัง
กู้มิ่งชะงักฝีเท้า เมื่อหันไปมองตามเสียง ก็เห็นเงาร่างห้าสายกำลังเดินตรงมาหาเขา
ชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้าสวมชุดขาว ใบหน้าหล่อเหลาดุจหยก กิริยาท่าทางดูไม่ธรรมดา ทั้งยังมีตบะระดับเซียนแท้ขั้นเก้า