เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 784 แม้เผชิญหน้ากับผู้คนนับส้าน ข้าก็ยังคงมุ่งหน้าไปเพียงลำพัง
-----------------------------------------
รูม่านตาของราชันเซียนระดับเหนือหล้าหดวูบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
"นี่... นี่มันอะไรกัน!"
เขาคำรามลั่นอย่างบ้าคลั่ง สั่งการให้กองทัพเรือนล้านพุ่งเข้ากระแทกแม่น้ำอาณาเขตเสวียนหวงครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งสิบครั้ง ร้อยครั้ง พันครั้ง
ทว่าเจดีย์กักขังบรรพกาลกลับไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย แม่น้ำอาณาเขตเสวียนหวงยังคงนิ่งสงบไร้ระลอกคลื่น
เหล่าผู้บำเพ็ญวังสวรรค์ต่างพากันหน้าถอดสี
พวกเขาไม่เคยพบเห็นสมบัติชั้นยอดที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ไม่เคยเห็นการป้องกันที่แข็งแกร่งปานนี้ และไม่เคยเห็นการปกป้องที่ชวนให้สิ้นหวังถึงเพียงนี้มาก่อน
เจดีย์กักขังบรรพกาลตั้งตระหง่านอยู่กลางสุญตา แม้ตัวเจดีย์จะดูเก่าคร่ำคร่า ทว่ากลับมั่นคงดุจขุนเขา