เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 765 สู้จนตัวตายไม่ถอย
-----------------------------------------
เบื้องหน้าหุบเหวสวรรค์ ริมชายขอบฟ้าบุพกาล
จวินเนี่ยนเซิงยืนหยัดเพียงลำพัง ต้านทานกองทัพใหญ่ที่นับจำนวนได้นับร้อยล้าน
เบื้องหน้าเขาคือราชันเซียนสังหารโลหิต คือราชันเซียนหนึ่งร้อยตน คือเซียนแท้นับพันนับหมื่น และเหล่าอสูรร้ายจากหมื่นเผ่าที่นับไม่ถ้วน
เบื้องหลังเขาคือบ้านเกิดที่พังทลาย คือสรรพชีวิตที่สิ้นหวัง และคือท่านอาจารย์ที่กำลังวางแผนการครั้งสุดท้าย
จวินเนี่ยนเซิงค่อยๆ ชักดาบเจ้าสวรรค์เทียนชางที่ปักอยู่เบื้องหน้าออกมา
บนตัวดาบนั้นเต็มไปด้วยรอยร้าว ทว่ายังคงส่งเสียงกังวานไม่ขาดสาย ราวกับกำลังบอกเล่าสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
จวินเนี่ยนเซิงเงยหน้ามองกองทัพใหญ่ที่ไร้จุดสิ้นสุด มองไปยังราชันเซียนสังหารโลหิตที่อยู่สูงส่งกว่า สีหน้าของเขาสงบนิ่งจนน่าหวาดหวั่น
ยืนพิงดาบเพียงลำพังกลางเก้าสวรรค์ ต้านทานศัตรูนับหมื่นโดยไม่หวั่นเกรง