เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 760 เคล็ดวิชาฝังชะตาทียนโยว
-----------------------------------------
ทันใดนั้น จวินเนี่ยนเซิงก็หัวเราะแผ่วเบา เสียงหัวเราะอันโศกสลดดังก้องไปทั่วสนามรบที่นองไปด้วยเลือด
เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเก้าสวรรค์ มองหุบเหวสวรรค์ที่แตกสลาย และมองกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเลือนรางในส่วนลึกของหุบเหวแห่งนั้น
เขาพึมพำกับตนเองเบาๆ
"ดูเหมือนข้าจะรู้แล้ว... ว่าควรทำอย่างไร"
จวินเนี่ยนเซิงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ
"ถึงอย่างไร... ก็ยังขาดไปอีกนิด"
เขาละสายตาจากเบื้องบน กวาดมองโลกที่แสนโศกสลดนี้อีกครั้ง มองบ้านเกิดที่พังทลายยับเยิน และมองสรรพชีวิตที่ยังคงต่อสู้จนตัวตายในสนามรบ
จวินเนี่ยนเซิงหัวเราะแผ่วเบา ในเสียงหัวเราะนั้นมีความโศกเศร้า มีความอาลัยอาวรณ์ ทว่าสิ่งที่มากกว่าคือความเด็ดเดี่ยว