กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 744 การเสด็จลงมาของเซียนแท้
-----------------------------------------
ณ ส่วนลึกของหุบเหวสวรรค์
ราชันเซียนสวี่ยูยืนไขว้หลัง กลิ่นอายโลหิตแผ่ซ่านรอบกาย ราวกับเทพเจ้าอสุราที่เพิ่งก้าวออกมาจากกองซากศพในทะเลโลหิต
สายตาของเขาจ้องทะลุผ่านความว่างเปล่าอันไร้สิ้นสุด ไปยังจักรวาลโบราณ
กลิ่นอายบรรลุเป็นเซียนที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ตัวตนโบราณที่กำลังสร้างแท่นเซียน และทั่วสวรรค์หมื่นโลกที่กำลังได้รับน้ำทิพย์ทองคำหล่อเลี้ยง
ใบหน้าของราชันเซียนสวี่ยทูมืดมนดั่งสายน้ำนิ่ง
"ดี... ดีเหลือเกิน..."
เขาเอ่ยเสียงต่ำ น้ำเสียงแหบพร่าทว่าแฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวจนดวงจิตวิญญาณสั่นสะท้าน
"กองกำลังทัพหน้าของเปิ่นจั้วถูกดาบเดียวฟาดฟันจนสิ้น"