กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 740 กงล้อแห่งกาลเวลา ม้วนตัวโถมเข้ามา
-----------------------------------------
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาต่างยกศาสตราในมือขึ้น แล้วเงยหน้ามองไปยังขอบเขตของฟ้าบุพกาล ในดวงตาโชติช่วงด้วยเปลวเพลิงอัคคีแห่งความไม่ยอมจำนน
"หนีรึ?" จอมสรรพสิ่งอาวุโสผู้หนึ่งแค่นหัวเราะ "จะหนีไปที่ใดได้?"
"โลกเซียนต้องการครอบครองจักรวาลโบราณทั้งมวล ต้องการทั่วสวรรค์หมื่นโลก การหนีไปนั้น... ก็เป็นเพียงการเลือกว่าจะตายเร็วหรือตายช้าเท่านั้น"
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้..."
เขาผุดลุกขึ้นยืน กลิ่นอายรอบกายระเบิดออกอย่างรุนแรง
"สู้ตายเสียยังดีกว่า!"
"สู้!"
"สู้!"