เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 728 ไปดูทิวทัศน์ที่ไกลออกไป
-----------------------------------------
แน่นอนว่าความมั่นใจของเขานั้นมาจาก... เขาเหลือบมองไปยังสุญตาแห่งหนึ่ง ที่นั่นเหล่าบรรพชนเซิ่งโบราณของสำนักนิกายกำลังจับจ้องอยู่เงียบๆ พลางพยักหน้าให้เล็กน้อย เป็นสัญญาณว่าเขาลงมือได้แล้ว
เมื่อมีบรรพชนเซิ่งโบราณหนุนหลังอยู่ ต่อให้เขาจะลงมือรังแกผู้ที่อ่อนแอกว่าแล้วจะเป็นไรไป?
ส่วนยอดฝีมือลึกลับที่อยู่เบื้องหลังจวินเนี่ยนเซิงนั้น...!
หึ ต่อให้เก่งกาจเพียงใด จะเหนือกว่าเซิ่งโบราณไปได้หรือ? จะแกร่งกว่ากึ่งจักรพรรดิไปได้เชียวหรือ?
เจี้ยนเฉินจื่อก้าวออกมาหนึ่งก้าว แรงกดดันระดับอริยะประหนึ่งฟ้าถล่มแผ่นดินทลายถาโถมลงมาอย่างรุนแรง!
"จวินเนี่ยนเซิง!"
เขาตวาดเสียงเย็นเยียบ กึกก้องดั่งสายฟ้า
"เจ้าสังหารศิษย์ในสำนักนิกายของข้าไปมากมาย วันนี้..."