เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 726 บรรลุมรรคด้วยการศึก
-----------------------------------------
ประกายดาบค่อยๆ เลือนหาย
จวินเนี่ยนเซิงถือดาบเจ้าสวรรค์เทียนชางยืนอยู่ริมสระน้ำ ชายเสื้อสะบัดพลิ้ว กลิ่นอายดุจห้วงลึกไร้ก้นบึ้ง
หนึ่งร้อยปีแห่งการบำเพ็ญ จากมนุษย์ปุถุชนสู่ผู้บำเพ็ญระดับทะเลวิญญาณระยะสูงสุด
จากผู้ที่ไม่มีสิ่งใดเลย สู่การสร้างสรรค์วิชาเจ้าสวรรค์ขึ้นด้วยตนเองและได้ครอบครองอาวุธเทพเล่มนี้
การเปลี่ยนแปลงของเขาเพียงพอที่จะทำให้ทุกคนต้องตะลึงงัน
ทว่าเมื่อมองไปยังเงาร่างชุดคลุมหมึกเบื้องหน้า ในใจเขากลับมีเพียงความซาบซึ้งและความยำเกรงอย่างหาที่สุดมิได้
หากไร้ซึ่งท่านอาจารย์ ป่านนี้เขายังคงเป็นเพียงไอ้ขยะที่ถูกผู้คนหัวเราะเยาะ ยืนฝึกฝ่ามือวายุร่วงโรยที่ไร้ประโยชน์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่หน้ากระท่อมซอมซ่อหลังนั้น