กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 716 การอำลาของสหายเก่า
-----------------------------------------
กู้มิ่งมองไปยังมู่ฉางเซิง
ในส่วนลึกของดวงตาที่สงบนิ่งดั่งกาลเวลามาเนิ่นนานนั้น มีความซับซ้อนสายหนึ่งวาบผ่านไปอย่างแผ่วเบา จนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น
เหนื่อยแล้ว... ก็พักผ่อนเสีย
ทว่าตัวเขาเล่า?
ความรับผิดชอบที่แบกรับ ปวงสวรรค์ที่ปกป้อง และกาลเวลาอันยาวนานไร้สิ้นสุดที่ได้ร่วมเป็นพยาน
ตัวเขาเอง... จะพักผ่อนได้บ้างหรือไม่?
ความซับซ้อนที่วาบผ่านไปเพียงชั่วครู่นั้น กลับถูกมู่ฉางเซิงจับสังเกตได้อย่างเฉียบคม
สีหน้าของมู่ฉางเซิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย