กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 707 เผ่าหมิงเอ้อ
-----------------------------------------
ภูตผีพิสดารและลางร้ายจ้องมองเขา
ใบหน้านับไม่ถ้วนเหล่านั้นจ้องเขม็งมาพร้อมกัน แรงกดดันไร้รูปนั้นมากพอจะทำให้มโนจิตของจักรพรรดิจอมสรรพสิ่งคนใดก็ตามแตกสลายได้
เนิ่นนาน!
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า—!!”
เสียงหัวเราะคลั่งระเบิดออกมาอีกครั้ง
“ดี! ข้าเชื่อเจ้า!”
“รอจนข้าวิวัฒนาการเผ่าพันธุ์ภูตผีพิสดารสำเร็จ เจ้าจะเป็นขุนนางผู้มีความดีความชอบตี้อีในสังกัดของข้า!”
“รอจนข้าได้ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิ ทั่วสวรรค์หมื่นโลกแห่งนี้ ข้าจะแบ่งพื้นที่ให้สามเผ่าพันธุ์ของเจ้า...ได้มีที่ยืน!”