เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 697 เขียนตำนานต่อ
-----------------------------------------
จางจืออีมองดูเงาร่างจักรพรรดิที่หวนคืน บนใบหน้าเผยรอยยิ้มโล่งอกราวยกภูเขาออกจากอก
พลางรำพึงออกมาเบาๆ
“เจ้าหมอนี่ ไม่เสียแรงที่ข้าทุ่มเทโลหิตหัวใจไปไม่น้อย และไม่ทำให้พี่กู้ผู้นั้นต้องผิดหวัง”
“ทว่าต้องยอมรับว่า วิถีอายุวัฒนะของนักพรตผู้นี้ เมื่อเทียบกับพี่กู้แล้ว ยังด้อยกว่าอยู่กึ่งหนึ่ง”
...
เหนือเก้าสวรรค์ กู้มิ่งยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย พยักหน้าเบาๆ ก่อนที่เงาร่างจะเลือนหายไปอย่างเงียบเชียบ
ในห้วงดารา เหลือเพียงดาวจักรพรรดิที่จุดประกายขึ้นใหม่อีกครั้ง แสงเจิดจรัสสาดส่องลงบนหมื่นเผ่าที่คุกเข่าหมอบราบ และส่องสว่างแก่ตำหนักจักรพรรดิที่กำลังผลัดเปลี่ยนสู่ความเป็นนักศึกษาใหม่
อีกทั้งยังส่องสว่างแก่... ยุคสมัยจักรพรรดิบทใหม่ของมหาจักรพรรดิอายุวัฒนะ มู่ฉางเซิง ที่ยืดอายุออกไปอีกสี่หมื่นปี