เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 691 มหาปุโรหิตแห่งตำหนักจักรพรรดิ
-----------------------------------------
สิ้นคำพูดนั้น ประตูตำหนักสังสารวัฏที่สลักอักขระมรรคสังสารวัฏเอาไว้ก็ส่งเสียงครางต่ำ ก่อนจะเปิดออกกว้างในทันที
เงาร่างในชุดสีเขียวครามของมหาจักรพรรดิปรากฏขึ้นที่หน้าประตูตำหนักในชั่วพริบตา ผู้มาเยือนย่อมเป็นมู่ฉางเซิง
เห็นได้ชัดว่าเขาถูกความผันผวนมิติที่เกิดขึ้นกะทันหันในพื้นที่แกนกลางของตำหนักจักรพรรดิรบกวน โดยที่ไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ดังขึ้นเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างคิ้วของเขามีความระแวดระวังและสงสัยเจืออยู่ อำนาจจักรพรรดิถูกเก็บงำไว้ไม่ปล่อยออกมา ทว่าสายตากลับกวาดมองมาดั่งสายฟ้าฟาด
ในชั่วขณะนั้น ฟ้าดินราวกับหยุดนิ่งและแข็งค้าง
ทว่าเมื่อสายตาของมู่ฉางเซิงตกกระทบลงบนร่างของกู้มิ่ง ความระแวดระวังเหล่านั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความตะลึงงันและจนใจในทันที
"ท่านปรมาจารย์?"