เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 684 สะสางกรรมและบุญคุณความแค้น
-----------------------------------------
ยามนี้ มู่ฉางเซิงยืนตระหง่านอยู่เหนือห้วงดารา ฉลองพระองค์จักรพรรดิอายุวัฒนะพลิ้วไหวแม้ไร้สายลม
บนอาภรณ์นั้น อักขระมรรคแห่งสรรพชีวิตกำเนิดและดับสูญ รวมถึงสังสารวัฏแห่งความรุ่งโรจน์และร่วงโรย ต่างไหลเวียนเปล่งประกายจนแม้แต่จักรพรรดิจอมสรรพสิ่งยังต้องสั่นสะท้าน
แววตาของเขาราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจสวรรค์อันเด็ดขาดดุจผู้มองลงมาจากกาลเวลาอันยาวนานและเป็นผู้กุมชะตาความเป็นตาย
มู่ฉางเซิงกวาดสายตามองไปยังเงาร่างหลายสายในห้วงดาราเบื้องล่าง ซึ่งกำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวและมีใบหน้าซีดเผือดหมดสิ้นความหวัง
ทั้งผู้อาวุโสผลาญสวรรค์ จอมกระบี่เจวี๋ยอิน ยายเฒ่าพิษโลกีย์ รวมถึงบรรพชนซ่วนหยวนที่ถือทวนมังกรซ่วนหยวนไว้ในมือด้วยสีหน้าสิ้นหวัง
ทั่วสวรรค์หมื่นโลกตกอยู่ในความเงียบงันในชั่วขณะนั้น