เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 675 ยุคเสื่อมโทรมสี่แสนปี
-----------------------------------------
ในช่วงเวลาต่อมา นามของท่านปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ดูราวกับเลือนหายไปจากทั่วสวรรค์หมื่นโลก ไม่ปรากฏให้เห็นอีกเลย
ยุคมหาจักรพรรดิทั้งสามดูเหมือนจะยาวนาน ทว่าหากเทียบกับยุคที่เสื่อมโทรมแล้ว มันก็เป็นเพียงบทนำเท่านั้น
ในช่วงเวลาถัดมา ประวัติศาสตร์ดูเหมือนจะตกอยู่ในวงจรที่บ้าคลั่งและเร่งเร้า มหาจักรพรรดิแต่ละองค์ต่างรุ่งโรจน์และร่วงหล่น ดุจดวงดาวที่ระเบิดออกและดับแสงลงบ่อยครั้งในยามค่ำคืน ใช้โลหิตจักรพรรดิและหยาดน้ำตาของสรรพชีวิต เขียนมหากาพย์ที่สั้นกระชับทว่ายิ่งใหญ่ขึ้นมาทีละบท
เพียงแต่ในยุคที่เสื่อมโทรมหลังจากนี้ ไม่มีมหาจักรพรรดิองค์ใดที่เปรียบเปรยได้กับความงดงามและปรีชาสามารถของมหาจักรพรรดิทั้งสามองค์แรกอีก
หนึ่งแสนปีแรกถือเป็นรากฐานแห่งโลหิต
ทั่วสวรรค์ที่ปราศจากการกดขี่ของมหาจักรพรรดิเทียนสิง ได้ให้กำเนิดมหาจักรพรรดิระดับจักรพรรดิองค์ใหม่ท่ามกลางการแย่งชิงของเหล่าจักรพรรดิจอมสรรพสิ่ง