กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 642 เส้นทางโดดเดี่ยว
-----------------------------------------
“เจ้า...”
ผู้บัญชาการขบกรามแน่น ใจหนึ่งก็รู้สึกสับสน
สัญชาตญาณบอกเขาว่าเรื่องนี้มีเงื่อนงำ ผู้บำเพ็ญธรรมดาจะมีสมบัติชั้นยอดอะไรที่คุ้มค่าให้ถึงขั้นเซิ่งน้อยต้องลงมืออุกอาจถึงเพียงนี้ แต่กฎระเบียบนั้นหนักแน่นดั่งขุนเขา เขาไม่กล้าฝ่าฝืน
ในจังหวะที่สีหน้าเขากำลังแปรเปลี่ยนและเตรียมจะออกคำสั่งเปิดพื้นที่ส่วนนอกของยาน เพื่ออนุญาตให้ฉือหลีขึ้นมาค้นหา
“โครม!!!”
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งซึ่งไม่อาจบรรยายได้ ทั้งยังเหนือความเข้าใจของทุกคน ณ ที่นั้น
ราวกับสัตว์ยักษ์แห่งยุคบุพกาลที่หลับใหลมานานนับหมื่นปีได้ตื่นขึ้นมาเพียงชั่วลมหายใจ มันระเบิดออกมาอย่างรุนแรงจากส่วนลึกที่สุดของเรืออวิ๋นเมิ่ง จากห้องเงียบสงบในศาลาซิงฮั่นที่ดูธรรมดาห้องนั้น