เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 637 เส้นทางเยาวชน การเดินทางของเยาวชน และจิตวิญญาณอันอาจหาญของเยาวชน
-----------------------------------------
เอ้อร์ฮาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้ามองไปยังกู้มิ่ง
“เจ้านาย พวกเราต้องไปแล้วหรือขอรับ?”
แววตาของมันเจือความอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง ด้วยนิสัยใจคอของโจวชิงอันนั้นถูกใจมันไม่น้อย
ทั่วสวรรค์หมื่นโลกนี้ ตัวตนที่สามารถได้รับการยอมรับจากเอ้อร์ฮาได้ภายในเวลาเพียงหนึ่งปีนั้นมีอยู่เพียงน้อยนิด
กู้มิ่งลุกขึ้นยืนพลางพยักหน้ารับเบาๆ ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ถาโถมเข้าใส่ เขาเดินมุ่งหน้าไปทางแสงอาทิตย์ยามเช้าแล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ
“ได้เวลาต้องไปแล้ว หากยังรั้งอยู่ต่อไปจะส่งผลกระทบต่อเส้นทางของเด็กหนุ่มผู้นี้”
“การจากลาในครานี้ ข้าจะออกท่องเที่ยวไปอีกสักหนึ่งพันแปดร้อยปี แล้วค่อยดูว่าเมื่อหวนกลับมาอีกครั้ง เด็กหนุ่มผู้นี้จะมีสภาพเช่นไร”