กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 629 สังหารจนร่วงโรย
-----------------------------------------
เฟิงไห่ถังสะท้อนภาพวาดนับพันหมื่นขึ้นในโลกที่ตนสร้างขึ้น
มีทั้งความปิติเมื่อเด็กน้อยเริ่มบำเพ็ญ มีความฮึกเหิมยามผู้บำเพ็ญทะลวงผ่านคอขวด และความทรหดของอารยธรรมที่จุดไฟกองใหม่ท่ามกลางซากปรักหักพัง...!
"นั่นคือความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดของชีวิตที่มุ่งสู่เบื้องบน สู่ความดีงาม และสู่แสงสว่าง! แม้จะมีความมืดมิด แม้จะมีการทรยศ แต่ความเป็นไปได้นี้เองคือปาฏิหาริย์ที่ล้ำค่าที่สุดของจักรวาล ไฉนเลยจะยอมให้เจ้าใช้ชื่อของความสิ้นหวังมาลบเลือนไปได้ง่ายๆ?!"
เฟิงไห่ถังแค่นเสียงเย็นชา รู้ดีว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์ จึงพุ่งทะยานเข้าห้ำหั่นอีกครั้ง เป็นมหาสงครามที่ยืดเยื้อในระยะสูงสุดมานานถึงเก้าร้อยปี