กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 622 จักรพรรดิดับสูญ? ความทะเยอทะยาน และความโลภ!
-----------------------------------------
เคร้ง—!!!
เสียงกระบี่กังวานใสที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนดังก้องไปทั่วสุญตา
กล่องกระบี่ของตู๋กูโส่วเยว่ระเบิดแสงเจิดจรัสไร้ประมาณ ภายในแสงนั้นปรากฏเงากระบี่โบราณยี่สิบสี่เล่มที่ดูราวกับค้ำฟ้าดิน แต่ละเล่มแผ่เจตจำนงกระบี่แห่งปวงสวรรค์ที่แตกต่างกัน ทว่ากลับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างกลมกลืน
นี่คือรูปลักษณ์ที่แท้จริงและสมบูรณ์ของยี่สิบสี่สวรรค์ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดวิญญาณกระบี่ที่ปฐมบรรพชนแห่งชิงเฉิงทิ้งไว้ อันบรรจุไว้ด้วยมรรคกระบี่สูงสุดและเจตจำนงแท้แห่งโลกียวิสัย
ในชั่วขณะที่วิญญาณกระบี่หลอมรวมเข้ากับร่าง กระแสเจตจำนงอันเย็นเยียบกว้างใหญ่และเที่ยงธรรมสายหนึ่งก็พลันบังเกิด
ดุจธารน้ำใสสะอาดจากบรรพกาล มันไหลผ่านโซ่แสงแห่งผนึก พุ่งทะลวงเข้าสู่ส่วนลึกของหัวใจมรรคาที่กำลังเดือดพล่านและถูกลางร้ายกัดเซาะของตู๋กูโส่วเยว่อย่างบ้าคลั่ง
"สี่ฤดูหมุนเวียน กาลเวลาเป็นระเบียบ ปวงสวรรค์เป็นระเบียบ หัวใจกระบี่กระจ่างแจ้ง"