620 - บทที่ 615 บุกทะลวงสู่ห้วงอเวจีดาราฟ้าบุพกาล

บทที่ 615 บุกทะลวงสู่ห้วงอเวจีดาราฟ้าบุพกาล

-----------------------------------------

เงาร่างของตู๋กูโส่วเยว่ปรากฏขึ้นเหนือทั่วสวรรค์หมื่นโลกอีกครั้ง

ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมหาจักรพรรดิ ต่างหวาดกลัวจนต้องคุกเข่าโขกศีรษะ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่น

ตู๋กูโส่วเยว่ไม่ใส่ใจสิ่งใด เพียงเงยหน้าขึ้นมอง สายตาของเขาทะลุผ่านเยื่อหุ้มจักรวาลชั้นแล้วชั้นเล่า ไปยังห้วงอเวจีดาราฟ้าบุพกาลที่ขอบเขตของปวงสวรรค์ ซึ่งปกคลุมด้วยพายุแห่งกฎเกณฑ์อันโกลาหลอยู่ตลอดปี

ที่นั่นคือรังสุดท้ายที่หลงเหลือจากยุคสมัยก่อน และเป็นหลุมฝังศพที่พวกเขาเลือกเอง

ห้วงอเวจีดาราฟ้าบุพกาลไม่อาจขวางกั้นข้าผู้เป็นมหาจักรพรรดิได้

ตู๋กูโส่วเยว่พึมพำกับตนเอง น้ำเสียงเย็นเยียบดั่งผลึกน้ำแข็งกระทบกัน

เขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น กางนิ้วทั้งห้าออกเล็งไปยังทิศทางของห้วงอเวจีดาราฟ้าบุพกาล โดยไม่ได้ข้ามมิติไปแต่อย่างใด