609 - บทที่ 604 เห็นอนาคตเสี้ยวหนึ่ง

บทที่ 604 เห็นอนาคตเสี้ยวหนึ่ง

-----------------------------------------

สายน้ำแห่งฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงถักทอเข้าหากัน กลายเป็นเส้นรุ้งเส้นแวงแห่งสุสาน

อัสนีแห่งฤดูร้อนผ่าแหวกสุญตา ขุดเจาะลงไปเป็นหลุมศพที่ลึกจนหยั่งไม่ถึง

หิมะแห่งฤดูหนาวโปรยปรายลงปกคลุม ก่อตัวเป็นต้นแบบโลงศพอันงดงามโปร่งใส

ทุกตารางนิ้วของการก่อร่างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เมื่อปะทะเข้ากับกฎเกณฑ์มหามรรคที่ฝังรากอยู่ในสุสานจักรพรรดิ ประกายไฟที่กระเด็นออกมาได้จุดชนวนปราณฟ้าบุพกาลที่หลับใหลมาเนิ่นนานนับกาล

ส่องสว่างลานมรรคที่เพิ่งเปิดขึ้นใหม่แห่งนี้ ราวกับประภาคารสุดท้ายในยุคที่เสื่อมโทรม

"จงหยุด!"

โลหิตจักรพรรดิทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ด ทุกหยดล้วนแฝงไว้ด้วยเศษเสี้ยวของกฎเกณฑ์แห่งเวลาที่แตกสลาย

หยดโลหิตตกลงสู่สี่ทิศของลานมรรค แปรเปลี่ยนเป็นร่างจำแลงกาลเวลาสี่ร่าง