กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 583 ฟางเกิดฟางดับ ฟางดับฟางเกิด
-----------------------------------------
วิหารโอสถ ซากปรักหักพังโอสถต้องห้าม
ซ่อนลึกอยู่ใต้เส้นชีพจรปฐพี ณ จุดอับไฟที่ตัดขาดจากกลไกสวรรค์โดยสิ้นเชิง
สถานที่แห่งนี้ไร้แสงสว่าง มีเพียงเตาหลอมโอสถนับพันที่รูปลักษณ์แตกต่างกันไป และสลักอักขระพลิกผันความเป็นตายไว้รอบเตา กำลังเผาไหม้อยู่ในความมืดมิด
เปลวไฟในเตามีสีเขียวหม่นเหนียวหนืด ยามที่เปลวเพลิงเต้นเร้าจะสะท้อนให้เห็นภาพสลักใบหน้ามนุษย์ที่บิดเบี้ยวด้วยความทุกข์ทรมานบนตัวเตา ราวกับมีดวงจิตวิญญาณถูกกักขังอยู่ภายในนั้น
กลิ่นที่อบอวลอยู่ในอากาศไม่ใช่กลิ่นหอมของโอสถ แต่เป็นกลิ่นไหม้เกรียมจากการเคี่ยวกรำเนื้อหนังและเผาผลาญดวงจิตวิญญาณจนมอดไหม้
ลึกเข้าไปในซากปรักหักพัง เบื้องหน้าเตาหลอมแย่งชิงอายุขัยหมื่นวิญญาณขนาดมหึมาที่มีโซ่ตรวนสีทองเข้มพันธนาการไว้ มีเงาร่างนับสิบที่ปล่อยกลิ่นอายเน่าเปื่อย แม้จะสวมชุดคลุมโอสถงดงามเพียงใดก็ไม่อาจปกปิดปราณมรณะที่แผ่ออกมาได้
ผู้ที่เป็นหัวหน้าคือเฉินอวี๋ เจ้าตำหนักคนแรกแห่งวิหารโอสถในยุคที่เสื่อมโทรม